Waldorfskie przedszkole "Pod Skrzydłami" w Krakowie

Gimnastyka Bothmera

Słońce porusza wszystko
I gwiazdy na wysokości
Gdy sam nie jesteś w ruchu
Nie jesteś częścią całości.

Galeria zdjęć - zobacz jak wyglądają zajęcia!

Praca Bothmera w ruchu gimnastycznym dała doświadczenie przeżycia przestrzeni ponad sztywną, trój-wymiarową koncepcję
przestrzenną Euklidesa, która dominuje w nauce od dłuższego czasu.
Dzięki wskazówkom danym Bothmerowi przez Steinera wiedza o nowej sztuce gimnastycznej została usystematyzowana
i skompletowana. Do takich wniosków doszedł Bothmer, nie przez intelektualne myślenie, ale przez praktyczny ruch ciała.
W czasie doświadczania i rozwijania ćwiczeń gimnastycznych, co robił długo i często poznał i uświadomił sobie kreatywne
i duchowe siły w przestrzeni, które oddziałowują na ludzkie ciało. Fundamentalną zasadą pedagogiczną Bothmera stało
się przekazanie rozwijającemu się dziecku prawdziwego odczucia duchowej jakości przestrzeni w której odnajdziemy idealny
obraz człowieka i jego cielesnego ruchu. Człowiek stoi w równowadze sił pomiędzy siłami grawitacji, które sprowadzają
go na dół i sferą, którą on ma ponad swoimi ramionami. Stoi w pionie wyprostowany, w poziomie sięgający na szerokość.
Przestrzeń w odczuciu Bothmera to nie tylko zewnętrzna forma. To co w górze, to co w dole, to co w poziomie to są siły.
Człowiek jest kontrolowany przez siły, które ciągną go na dół i przez te, które ciągną go do góry i dlatego powinien
żyć w równowadze pomiędzy nimi. Poprzez ten rodzaj gimnastyki, która w powiązaniu z życiową i duchową
koncepcją tego jak człowiek inkarnuje się w przestrzeń, dziecko uczy się żyć w trzech rozmiarach ziemskiej przestrzeni
bez bycia uwięzionym w fizycznym, materialnym świecie. W gimnastyce człowiek odkrywa przestrzeń i przestrzeń odkrywa człowieka.

Przestrzeń nie jest pusta, przestrzeń jest pełna życia

Ćwiczenia, które rozwinął Bothmer dają przeżycie form w ich pierwowzorze stanowiących harmonijne powiązanie
sił przestrzennych. Wnoszą jasność, przejrzystość, otwartość, siłę w ludzkie życie.
W roku 2008 pragniemy uruchomić w Krakowie kurs z zakresu gimnastyki Bothmera, prowadzoną przez
Martina Bakera, który jest nauczycielem w szkole Michael Hall w Anglii, gdzie uczy: gimnastyki, od 30 lat.
Od 1990r. prowadzi w innych państwach kursy i warsztaty dla dorosłych.
Jest członkiem Międzynarodowego Ruchu Gimnastyki bothmerowskiej.
W czasie kursu uczestnicy poznają różnego rodzaju aktywności, które poszerzają nasze rozumienie przestrzeni i ruchu.
Zaliczamy do nich: eurytmię, śpiew, geometrię, rysowanie form, anatomię, psychologię, które są podstawą kursu.
Kurs trwa cztery lata. Uczestnicy spotykają się przez 9 weekendów w ciągu roku oraz jeden tydzień w zimie i w czasie wakacji.
W kursach uczestniczyć mogą nauczyciele gimnastyki, wychowawcy, nauczyciele przedmiotowi, terapeuci pracujący z dziećmi i dorosłymi,
pracownicy socjalni i pracownicy służb medycznych oraz wszyscy ci, którzy pragną swojego szerokiego rozumianego rozwoju.
Koszt kursu uzależniony będzie od ilości chętnych. Po zaliczeniu otrzymuje się dyplom.
Planowane spotkanie organizacyjne 19 maja 2007 (sobota).

Zapraszamy wszystkich zainteresowanych o zgłaszanie się na adres:

Osoba odpowiedzialna: Ewa Wiśniewska
e-mail: wisniewska31@interia.pl
tel. 012 633 51 35
kom. 0 600 940 922

Wywiad z Martinem Bakerem

- Co może być niezdrowe w ruchu?

Kiedy ruch rani fizyczne ciało to nasze stawy i mięśnie są zbyt napięte.
Siła mięśni, stawów zmienia się kiedy dziecko rośnie. Również jest różnica pomiędzy 20-latkiem a 40-latkiem jeżeli chodzi o stawy i mięśnie.
Dlatego też ruch musi być dopasowany do fizycznego jak również do indywidualnego i osobistego rozwoju.
Ruch może wpływać na indywidualny rozwój w zależności jaki zamiar stoi za tym ruchem.
Jeżeli małe dziecko uczone jest karate, zamiar, cel tego ruchu jest całkiem jasny. Ruch jest kreowany jako obrona przed atakiem
lub jako atakowanie drugiej osoby. Te obrazy są używane w karate. Jakkolwiek te ruchy są wykonywane, obrazy są obudzone
w świadomości. One żyją w osobie, która wykonuje karate, w pamięci ruchów zostaje zapisane agresywne zachowanie.
Nauczyciel lub rodzic powinien bardziej konstruktywnie ukierunkować ruch: praca w drewnie, szycie, ruchowe zabawy itp.

- Czy mógłbyś opisać jeden z aspektów ruchu gimnastycznego?

Jednym z głównych założeń jest to, że zwlekamy, opóźniamy naukę sportu w pełnym tego słowa znaczeniu aż do okresu dojrzewania.
Gramy w wiele gier i robimy wiele ćwiczeń gimnastycznych ale nic przeciwko naturze.
Dzieci są ciągle w ruchu i bawi je to. Kiedy dziecko zaczyna uprawiać sport zbyt wcześnie to wówczas mogą pojawić się problemy
w zachowaniu. Jest zbyt trudne dla młodszych dzieci poradzić sobie ze skomplikowanymi zasadami w sporcie.
Może pojawić się ciągła kłótnia z trenerem, trudności w byciu zdolnym w wygrywaniu i przegrywaniu kiedy jest duża presja w sporcie.
Sport może być wprowadzany powoli, z roku na rok tak aby dzieci były właściwie przygotowane na podejmowanie szeregu decyzji
w grze. Więc jest to raczej stopniowy proces przygotowawczy niż zachęcanie młodych uczniów 8 i 9 letnich do podejmowania sportu.
Jeżeli dzieciom pozwala się być dziećmi i grać w dziecięce gry one będą lepszymi sportowcami później i będą zdolne uprawiać różne dyscypliny sportu.

- Czym jest sport teraz?

Mogę powiedzieć, że sport nie jest już sportem, tylko jest to zawód. Ludzie nie grają już ze sobą, nie ćwiczą swoich umiejętności.
Sport to jest teraz biznes, uprawiając sport można teraz zarobić duże pieniądze. Decyzje dotyczące sportu są podejmowane
przez ludzi biznesu, siłą napędową sportu są pieniądze. Sport można porównać do walk gladiatorów w starożytnym Rzymie,
gdzie ludzie płacili za to aby oglądnąć walkę opłaconych zawodników.

- Uczysz dorosłych już od wielu lat i masz w tym duże doświadczenie.
Powiedz co się dzieje z człowiekiem, który ćwiczy gimnastykę Bothmera?

Ludzie ci poruszają się z większą godnością. Ich krok jest uporządkowany ale zarazem wolny.
W dzisiejszych czasach musimy wiedzieć jak stać w świecie, w którym społeczeństwo nie podtrzymuje nas jak to było kiedyś,
kościół i rodzina też nas nie wspierają tak jak kiedyś i my potrzebujemy naszego osobistego ustawienia się w świecie.
W/g mnie ludzie, którzy ukończyli kurs stoją silniej w świecie, są pewni siebie, mniej się boją i mają większą równowagę
w swoim życiu, większą zdolność do zmian są otwarci w kontaktach z ludźmi.
To wszystko dzieje się na kursie. Ludzie stają się bardziej szczerzy, prawdziwi, ściągają maski lub wychodzą ze skorup
w których się skryli przed zbyt dużym zranieniem. Będąc wolnymi jesteśmy w stanie poznawać innych.
Ci ludzie stają się także dobrymi nauczycielami.

- Jaka jest różnica pomiędzy terapią opartą na gimnastyce Bothmera a innymi terapiami?

My wiemy, że kierunki w przestrzeni mają swoją jakość. Wszyscy wiemy, że dół to smutek, góra to radość, tył to przeszłość,
przód to przyszłość, siła i prawda. My ciągle używamy zwrotów opisujących przestrzeń gdy mówimy o naszej wewnętrznej
aktywności: skakać z radości, zejść na ziemię, mieć w głowę w chmurach itp. Kiedy ćwiczymy gimnastykę bothmerowską
bierzemy pod uwagę jakość kierunków w ruchu. Gimnastyka Bothmerowska ma na celu harmonizowanie kierunków w przestrzeni
i tym sposobem pomaga nam w utrzymaniu równowagi wewnątrz i na zewnątrz. Ewolucja ćwiczeń uczy nas o procesie i o rozwoju
człowieka. Wierzę, że jeżeli dziecko lubi ruch i jest zdolne bawić się będąc pewnym siebie, ma to wpływ na inne rzeczy także.
Radość z bycia zdolnym do robienia czegoś, do osiągania czegoś wpływa na relacje w życiu i w nauce. Kiedy uczymy dzieci
naszym celem nie musi być szybki ich rozwój. Mamy dużo czasu i stopniowo możemy otwierać przed nimi wiedzę o ruchu.
To wymaga ostrożnego tempa w edukacji dla dzieci, i to jest jedno z najważniejszych rzeczy jakich uczymy się jako
nauczyciele-szczególnie w obecnych poglądach na nauczanie w szkołach publicznych.

mapa serwisu | ^ do góry